jueves, 4 de junio de 2009

El Tequila

Anoche hicimos la primera sesión de Tequilaterapia... Más que nada es la excusa que tienen Manu y Estíbaliz para juntarse un rato después de cenar para conversar un rato y beber unos chupitos de tequila… Tequila mexicano, sal, limones makuas (como una lima, super ácidos), con Chavela Vargas de fondo. Un buen plan… Me preguntaron cómo estaba… Como estoy?... Pues por el momento un poco triste, descolocado, aterrizando… Hay que habituarse a un día a día en África y en estas condiciones. Si cambiar de trabajo ya es difícil, cambiar de contexto, de país, de cultura y todo… es un mundo nuevo, y lo tienes que afrontar sólo, por las noches y con una casa a oscuras!


Me dijeron que es normal, y están para ayudarme, pues todos han pasado por lo mismo. Ahora es el momento de plantearse qué hago aquí, yo aquí no pinto nada, realmente me vale la pena estar aquí? … Sé que sí vale la pena, pero estoy adaptándome aun y es un proceso lento, dicen…
Me dijeron que es curioso, pero toda la gente que me conoce y me quiere no puede saber cómo estoy en este momento, pero ellos que son unos completos desconocidos con quien tengo que compartir mis sensaciones ahora mismo son los que me entienden perfectamente. Dicen que el quintal (recinto) es como una casa y que cada casa es un cuarto, así que no estamos solos… Me gustó la idea :-)


Cuando empiece a salir un poco del quintal y visitar las comunidades de vez en cuando, reuniones en la ciudad, salir de turismo los fines de semana a las maravillosas playas exóticas que hay… etc será todo más ameno. Prometo dar mucha envidia!!


Lo que más me gusta es tomarme por las mañanas mi café con leche calentito en el porche, con el fresquito y la nieblecita de la mañana y mirar el baobab que tengo enfrente de casa :-)


Ahora toca apañar un poco el jardincito y plantarme unas papayas, mangueras (mangos), bananeras… Si me oyera mi padre… Ahora me voy a volver agricultor! YO!! Debería haber ido más con él a la huerta… Bueno, aquí también me pueden enseñar los makuas.


Cuando me vaya ya podré decir eso de “Yo tenía una granja en África…” como Meryl Streep…
Por ahora tengo que decir: YO TENGO UNA GRANJA EN ÁFRICA!!


La verdad que la tequilaterapia va muy pero que muy bien…

9 comentarios:

  1. Javitxuuuuuuuuu!! que sóc la marta!! per fí he aconseguit fer-me seguidora del teu blog!jejeje. Eiiii volem una fotos del barracuuuuu!!poc a poc t'aniràs adaptant ja veuràs, de moment prent-ho amb calma. Demà hem diuen lo de bolivia... pensa amb mi a veure si tinc sooort!demà t'informo. No deixis d'escriure que és bonic sentir-te encara que siguis lluny... Muittos beijos para voçé :)

    ResponderEliminar
  2. Mmmm...Tequilaterapia...me es familiar, jeje
    Y funciona...me alegro mucho de que la estés utilizando.
    Y me alegro también de la situación con tus compis, por lo que describes pinta que estarás bien.
    Jo! ya estoy enganchada a este blog!! Ya estoy esperando noticias nuevas...
    Ya te echo de menos!!

    ResponderEliminar
  3. Que sepas que te comprendemos. todo es nuevo y diferente. Pero Javi, eso es lo que más mola.
    Además, recuerda que antes de lo q te esperes estaré por ahí para darte el coñazo y llevarte un poco de nuestra tierra para que no te olvides ;-)
    Bsos

    ResponderEliminar
  4. javi!!!!

    Agricultor!!! qui ho diria eh? ;) m'alegra saber que els teus compis sigui macos, ja veuras com en menys del q t'esperes ja t'hauras habituat!! aiixx...m'encanta com escrius!!! xxx

    ResponderEliminar
  5. ei javi!!!
    sóc l'Helena (Natàlia's sister)
    t'envio molts ànims!
    molts petons

    ResponderEliminar
  6. viva el javi
    viva el tequila
    viva el baobab!!!

    vivan los nomadas!!

    te quieroooooo

    ResponderEliminar
  7. Javiiiiiiiiiiii, todos necesitamos tequilaterapia de esa (que conste que me ha encantado el nombre y no prometo no hacerlo servir, tanto el nombre como la técnica, jejeje).
    Como bien dices quienes más te pueden ayudar ahora mismo son tus compañeros, que ya han pasado por ello y tienen la experiencia necesaria para empujarte hacia arriba. Seguro que, tanto el huerto como tú, creceréis de forma exponencial!!! confío en tu capacidad de hacerlo porque estás haciendo algo que querías. Ya sabes, me das envidia :P
    Bueno, a ver si un día de estos te invitas a un café con leche en ese porche!! jejeje.
    Muchos besos, ánimos y a darnos envidia!!!!!!

    ResponderEliminar
  8. Este comentario ha sido eliminado por el autor.

    ResponderEliminar
  9. Qué tienes un baobab enfrente tu casa!!! cabr**** no te digo lo que pienso porque estoy santificándome, que si no!!!
    Por qué te echo más de menos desde que están en África si hace unos diez meses que no nos vemos???
    Un abrazooooooooooooo

    ResponderEliminar